Slaapkameractivist Jacqueline Davis

Coronapandemie dagboeken

Diagnoses in covid tijd

Wanneer je chronisch ziek en/of gehandicapt ben (Ik gebruik de term gehandicapt voor mijzelf en anderen preferen chronisch ziek) is covid tijd al erg moeilijk. Je bent mogelijk risicogroep, hetzij dat de effecten dodelijk zijn voor je of dat covid lange termijn schade kan aanrichten. Misschien ben je in isolatie. Je krijgt mogelijk minder of anders zorg, minder of anders medische hulp, minder of anders psychische hulp. Toch staat de medische molen voor velen van ons niet stil, gehandicapt zijn gaat door. Je ontvangt nog steeds onderzoeken wanneer er een nood voor is (al zullen minder belangrijke onderzoeken wegvallen) en dat betekend ook dat nieuwe diagnoses ontvangen erbij hoort. Dat was voor mij ook zo het geval. Een paar maanden voor Covid in Nederland was, is mij verteld door familie dat het mogelijk is dat ik Cowden syndroom heb. Cowden syndroom is een autosomaal dominante (50% kans dat je het heb) erfelijke gen afwijking op het PTEN gen. Het is vrij zeldzaam, ongeveer 1 op 200.000 hebben dit en het betekend effectief dat het deel dat zorgt dat er een rem staat op de celdeling defect is. Dit zorgt voor een hele serie aan symptomen, maar de grootste problemen ontstaan…

De validisme waar het startte #AvondKlokRellen

 Al meerdere dagen kijken we toe hoe Nederland op de kop staat omdat we gewelddadig laten zien dat een te grote groep Nederlanders niet kan omgaan met zelfs maar de kleinste deuk in hun privilege. Ondernemers lopen nog meer schade op (Dezelfde ondernemers die als wapens werden gebruikt tegen risicogroepen om ons te vertellen dat we doos moesten omdat de ondernemers teveel last hadden van de maatregelen die voor ons waren volgens hen), en inmiddels lijkt de politie het niet problemeatisch en zelfs prima te vinden samen te werken met wat gewoon knokploegen zijn alsof dat de dingen op gaat lossen of uberhaupt humaan en legaal te noemen is.  En al meerdere dagen is het de gesprek van de dag op social media. Maar zoals ik al in mijn tweets aangaf. We praten niet genoeg over het wat hier nu gebeurt en gebruiken zelf ook dit discrimerende systeem om met scheldwoorden wat hier gebeurt te veroordelen. Validisme. We zijn er zo aangewend dat teveel van jullie het niet meer zien. Validisme is een wereld waarin jouw biertje op een terras belangrijker is dan mijn leven of mijn dood. Validisme stopt de ik weer terug in maatschappij. Wanneer je het erkent…

Vakantie

 Vandaag begonnen met vakantie. Barend heeft een paar weken vrij en ik heb ook besloten vrij te nemen van mn activisme oa. Ik wist dat ik gestresst had maar ik was niet voorbereid helemaal op hoe gestresst ik was. Maar op de eerste dag is het al duidelijk hoe nodig ik het heb om te ontspannen. Ik pakte een boek op en voor het eerst sinds een lange tijd kon ik een lange lees sessie houden. Mijn huid vibreerde met hoe blij ik er van was. Helemaal ontspannen kan ik nog niet merk ik nog. Maar het was een start. Een nodige start want ik geloof niet dat ik de rust heb gehad voor dingen sinds de covid pandemie startte. De barage of validisme en haat richting risicogroepen was constant, bam bam bam elke dag weer. Elke keer weer werden we achtergelaten. Genegeerd, vergeten, beschuldigd. Elke dag weer die nonsens totdat ik elke dag wakker werd met een intense haat richting de mensheid. Ik ben nog nooit zo pessimistisch, zo zonder hoop geweest. De validisme die ik ervaarde is nog nooit zo intens geweest, en validisme is een dagelijks begrip zelfs voor covid, dan dat nu de risicogroep haat is….

GeenDorHout

We zijn het ondergeschoven kindje, We zijn de blik die je niet werp. Ik vraag mij af, wat bezint je Terwijl je over onze lichamen stampt? Zijn wij dan nu al vergeten? Nee nee dat is het niet. Je vergeet alleen wat je kon weten, En je herinnerde ons nooit niet. We waren heel stil De slachtoffers van jouw feesten En de onderwerp van jouw luide onwil. We waren de reden Voor al jouw problemen En van iedereen in de wereld. We waren verschenen In jouw hemel als een komeet Die je liever uit de lucht schoot. We waren onderwerp van Jouw gesprekken waarin jij aanbood Dat we liever dood moesten. Je betichtte ons van ego En alleen aan onszelf denken. Maar nu je kans heb op een boot Weg van dit alles, ben je enkel jezelf aan het redden. En we worden weer weggeschoven, Vergeten, achter in de rij gezet. Zodat je kan vergeten of wij dood Zijn of leven, en je terug kan naar je feesten. Toen we GeenDorHout riepen knikte je mee. Maar nu de mogelijkheid is een zeis te pakken Hak je ons af onder de knie. Wie gaat er voor egoisme ook al weer?

Eugenetica en de media

TW eugenetica, senicide, validisme. Dit verscheen eerder deze week als draad op GeenDorHout. https://www.aljazeera.com/opinions/2020/4/14/coronavirus-herd-immunity-and-the-eugenics-of-the-market In April van vorig jaar plaatste Al-Jazeera dit artikel. Het gaat om de eugenetica die achter covid beleid, economie boven mensenlevens en herd immunity gaat. Deze artikel is erg begraven geweest in de pro-eugenetica artikelen die media verspreid. We willen het dus ook hebben over de rol van media in het verspreiden van eugenetische gedachtengoed. Disclaimer niet alle media is slecht, maar er is slechte media.  Wat is Eugenetica? Eugenetica is in zijn kern een racistische, validistische, discriminerende wetenschap die gefocussed is op genetische verbetering van de menselijke bevolking. Maar daarnaast is het ook een wetenschappelijke, politieke en maatschappelijke stroming en denkwijze.  Eugenetica bestaat al eeuwen,Plato sprak er al over, de meeste bekende vorm van Eugenetica is de tweede wereldoorlog waar het initieel werd ingezet op gehandicapte mensen in de Aktion t4 programma en daarna verder werd overgebracht naar concentratiekampen. Andere bekende vormen zijn verplichte sterilisatiebeleid (voor gehandicapten, Zwarte mensen maar ook trans mensen veelvuldig ingezet), segregratie, trouwverbod voor Dove mensen, selectiebeleid voor oa ivf en de Nipt.  Maar om een wetenschappelijke stroming tractie te geven heb je vaak politieke ondersteuning nodig en maatschappelijke goedkeuring. In…

Binnen

19 November, morgen exact 3 maanden terug, was de laatste keer dat ik naar een ziekenhuis moest. Ik moet vrijdag weer, maar zorg afspraken zijn eigenlijk de enige afspraken waarvoor ik naar buiten ga. Ik heb al 3 maanden geen stap buiten de deur gezet. Tenzij je die ene keer telt dat het zo hard regende en winderig was dat ik achter een pakketje aan moest rennen (die mijn partner normaal naar binnen neem). Ik heb de privilege dat ik een partner heb, maar ik ben 1 van de vele miljoenen mensen die zo hun tijd door brengen. Alleen naar buiten wanneer het moet en niet anders kan. Vanaf 27 Januari zijn gestaag veel risicogroepen in isolatie gegaan. De eerste groep zit dus sinds dan al 11 maanden in isolatie. Ik kan eerlijk zeggen dat mijn mentale gezondheid niet super is, noch mijn fysieke. Dit doet wat mijn lichaam. En al was ik veel al gewend, tenslotte ben ik bedlegerig door mijn aandoening en spendeer ik al jaren meeste van mijn tijd geïsoleerd, dat helemaal niets meer buiten de deur kunnen doen, doet wat met je. Het zijn die kleine interacties, of de geur van bomen, de wind door mijn…

PROFIEL
SLAAPKAMERACTIVIST
JACQUELINE DAVIS

Biografie

COVID-19
Lid #GeenDorHout