Dagboek Nick, aflevering 5

Lockdown. Ruim een jaar geleden had ik niet geweten waar je het over had, als je dat woord tegen mij zei.

Inmiddels zijn lockdowns alweer een jaar onderdeel van ons dagelijks bestaan. Eerst de intelligente, toen de gedeeltelijke, en nu de harde lockdown.

Hoe voelt een lockdown voor mij? Het klinkt raar, maar voor mij verandert mijn dagelijks leven niet zoveel met een lockdown sinds ik niet meer in de instelling woon. Op het moment mogen we bijvoorbeeld 1 iemand op bezoek, ik ontvang nooit meer dan 1 iemand, meestal mijn moeder, die mantelzorg komt verlenen.

Alle niet essentiele winkels zijn dicht. Ik kwam al nooit in niet essentiele winkels, zelfs niet in essentiele winkels, sinds de pandemie.

Da kappers zijn dicht. Ik ben kalend en ik milimeter het beetje haar wat ik heb zelf.

Er is sinds gisteren een avondklok. Ik ben in de avond altijd binnen want of bezig met dingen achter de computer, of moe.

Ik kan me wel voorstellen dat een lockdown voor mensen die wel een sociaal leven hebben, heel pittig kan zijn. Maar het is nodig. Mede door zwalkend beleid van onze overheid.

Gepubliceerd door Nick Bootsman

Meer dagboekbijdragen van Nick lezen? Ga naar Nick's pagina.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *